Düğmeler

Belki de artık kendimizi kandırmamalıyız.. yani şöyle diyorum ki, aklımızdakini söylemek, her ne kadar matematiğe karşı olsa da, değer verdiğimiz veya hak verdiğimiz düşünceler mutlaktır ve bu değişmez. Bu böyle oldukça zaten bize zarar vereceklerdir.. Veya zarar vermese de zarar verecektir. Ve bu, bizi gerçekten bizim olan düşüncelerimizden uzak tutacaktır..

İnsan kendini kandırabilen bir hayvandır.. Düşüncelerin birikmesi sonucu pişmanlıklar doğar. Bu pişmanlıklarla yaşamak mümkün olsa da, kolay olanı seçmek de mümkündür..Bu böyle oldukça, kendimizi kandırmak da mümkündür... İşte bu da bir matematik işleminin en kalıtsal örneğidir.

Sesler

Sesimle gelen sessizliğin ve bununla gelen acı. Yokuş yukarı çıkarken merak ettiklerim, devam ederken gitmek istediğim yer belli, ama nereden gideceğimi bilmiyorum.. Çünkü belli olan bu yol da, her yerde yön var. Sağ ve sol, acaba sağa girsem sola çıkar mı, sola dönsem sola çıkar mı?

Tırmanırken güvenime, ve beni aşağı çekmeye çalışırken uzattığım sevgim, sana her ne kadar ulaşılabilir gelse de, benim ulaşamadığım tek kanundu. Senin kanunun, ve benim istediğim, derinler de bulduğum ve bunu düşünmeye çalışırken, aklıma gelmesini sağlamaya çalışırken ve sağlıksız düşünceler savururken. Kendime beğendiğim ve seçtiğim harfler, bu harflerin sonucunda ortaya çıkan kelimeler ve bu kelimelerin sayesinde ortaya çıkan cümleler. Sözüme belirlediğim cümleler, ve ertesi gün her şeyi unutmam.. Seni hatırladım.. Hatırlıyorum.. Sanki seni hatırlıyorum.