Kaldığı yerden düşünmeye devam ederken, eskilere dönülmez denilirken, hep ben....
Uğraşılır seninle, ya öyle ya da böyle.. Düşündüm de, kolayı seçtim risk alanların dünyasında
risk almamaya çalışırken. Kolay olan sevmemekti, riske ne gerek var? Amacım kimseyi zarar gelmemesi, amacım boş mutluluk, saf..
Saf olduğum kadar, uzun boyluyum da.. Sığamazken ruhum bedenime..
Yine olamaz dedim senin çarpık yorumlarına. İhtiyacım yokken sevgine, her defasında
ucunu daha da sivri yapmaya çalışırken kalemimin, sana ne gerek var? Sevginle okşanıyor olsam, okşamazdım kalemle kağıdı, alırdım bir ''klavye'' ve bilgisayara yazardım..
Okşamak demişken... Güzeldi...
Sen ve senin gibi başka ''sen'' ler benden uzaklaştı.. Uzaklaştırdım uzakta olan seni benden. Kendime yaklaşmaya çalışırken..
